dinsdag 29 juni 2010

Waarom hart en handen aan de stad?

Gisteren tijdens de stuurgroepvergadering van het Stipo project Uitvoeringsprogramma Hoensbroek viel het mij binnen. Hoe graag we het ook willen, er wordt nog steeds te veel gepraat en te weinig gedaan met de stad, in dit geval het stadsdeel Hoensbroek in Heerlen. Voor Stipo ben ik met mijn collega's nu zo'n vijf maanden bezig om het huidige Masterplan "tegen het licht" te houden, te verrijken met nieuwe inzichten, een inspirerende koers uit te zetten en en roedel "maatregelen" te bepalen die de stad en de mensen verder helpen. Het wordt wel een fijn product, maar tegelijkertijd vind ik dat er allang gestart had kunnen worden. Programma's voor een gebied (en gebiedsontwikkeling) kunnen best opgesteld worden, terwijl allerhande activiteiten en projecten al onderweg zijn. Eerlijk gezegd heb ik nooit anders meegemaakt.

Maar goed, het gaat in Hoensbroek dan ook om forse bedragen en flinke tekorten op de totale begroting van het programma. Tekorten omdat er woningen gesloopt worden, die in de huidige en toekomstige woningmarkt niet meer rendabel te verhuren zijn (of te verkopen zijn). Dezelfde tekorten worden verwacht bij nieuwbouw van voorzieningen (clustering natuurlijk). Of bij de enorme herinrichting van de openbare ruimte, ook op die plaatsen waar eens woningen stonden. Bevolkingsdaling is een ramp voor Hoensbroek (Heerlen, Parkstad Limburg en verder). Vooral voor de inwoners, ondernemers en bezoekers. En nog veel meer voor de overheden (gemeente, regio, provincie), woningcorporaties, zorginstellingen, en anderen - zij hebben hun baten en lasten rekeningen gebaseerd op groei. Groei van aantallen bewoners, groei van kinderen, groei van huurders en clienten, van aantallen huizen.

Niet meer dus. Hoensbroek, zoals zoveel dorpen en kernen in Zuid-Limburg loopt gestaag leeg. Alle interventies die je kunt bedenken concurreren met de directe omgeving en hebben slechts een tijdelijk effect. Leuk om een nieuwe economische motor te bedenken in de vorm van "meer dagjes mensen naar kasteel Hoensbroek" maar ieder gebied gaat een dergelijk truc verzinnen. Krimp gaat door. We krijgen lege landschappen (als we het goed en slim doen) met kleine en middelgrote steden die niet meer lijken op het huidige Hoensbroek en Heerlen.

Dan rest alleen hart en handen aan de stad om samen - in coproductie - met de inwoners aan de slag te gaan. Gewoon accepteren dat "er niemand meer bij komt".

Geen opmerkingen:

Een reactie posten