woensdag 7 juli 2010

Sociaal de wijk uit stijgen in krimpgebieden


In een interview met Stipo constateert Fouad Sidali, in 2009 wethouder Sociale Pijler Stadsdeel Bos en Lommer, dat de sociale stijging in de Kolenkitbuurt impliceert dat men juist de wijk uit gaat. Dat geldt voor bewoners maar ook voor professionals. Opbouwwerkers die "de buurt uitpromoveren" en bewoners die verhuizen als zij de kans krijgen. Je zou kunnen zeggen dat het dus goed gaat met de aanpak in de krachtwijk Kolenkitbuurt Amsterdam. Beleidsadviseurs en bestuurders die zich baseren op de feiten en cijfers constateren dat ieder "uitstromend" gezin met laag inkomen onherroepelijk een verbetering van de gemiddelde score op de lijstjes van indicatoren betekent. Ook de nieuwbouw voor middeninkomens laat de Kolenkitbuurt beteren scoren. Tenminste, als je de buurt bekijkt als werkeenheid en je niet te veel verdiept in vragen als waarom welzijnswerkers vertrekken, waar bewoners terecht komen..

In krimpgebieden verhuizen mensen als zij de kans krijgen. Ondanks sociale netwerken en structuren, er moet ook simpelweg geld verdiend worden. Weert heeft te maken met vergrijzing, huishoudensverdunning en ziet een toenemend aantal nieuwe huishoudens komen, uit de regio maar ook uit Parkstad Zuid-Limburg. Werken in booming Brabant of nog verder, wonen in de Poort van Limburg, het laatste stukje echt Limburg. Weert profiteert door de gunstige ligging en het aantrekkelijke suburbane karakter van de verhuizingen uit o.a. Hoensbroek Heerlen.

Omdenken in krimpgebieden betekent dan ook accepteren dat er mensen vertrekken. Hier is een spannend moment voor bestuurders en beleidsmakers: in hoogstedelijke gebieden als de Kolenkitbuurt in Bos & Lommer Amsterdam komt het wel goed uit dat de bewoners (en professionals) de wijk uit stijgen. En in krimpgebieden? Sociale stijging betekent ook daar meer kansen en mogelijkheden om te vertrekken. Betere opleiding of eerste stappen op de arbeidsmarkt zetten daarmee de deur open om het gebied uit te stijgen. Dat is goed voor de mensen zelf, de sociale stijgers, maar een drama voor het krimpgebied.

Ofwel, niet alleen moet je in krimpgebieden het doen met de mensen die er zijn, accepteren dat er niemand bij komt. Maar ook dat interventies en sociale stijging voor de inwoners vooral betekent dat zij kansen krijgen om weg te gaan. En dat vervolgens ook doen.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten