zondag 28 november 2010

Crossing Borders


Ronald Borst is een maand geleden in India geweest. Osiris, het bedrijf waar hij voor werkt, heeft daar een textielinktjetprinter verkocht, en Ronald was er om de machine af te regelen en goed over te dragen. Het bedrukken van textiel met behulp van inktjettechnieken is nieuw, waarbij ook de voor- en nabehandeling van het textiel en de grafische bewerking van het te printen design meegenomen wordt. Een innovatieve Nederlandse machine doet het werk. En India heeft een enorme textielmarkt.

Maar goed, het blijft een machine, je kunt er alleen uithalen wat je er vooraf instopt. Dus hoe ga je ermee om? Ronald ontdekte dat er twee manieren zijn. Je kunt uitgaan van bestaande technieken om textiel te printen en de nieuwe machine zo instellen dat je hetzelfde soort printwerk eruit krijgt. Vaak lukt dat, maar soms ook niet, bijvoorbeeld omdat een specifieke kleurstelling van het eindproduct niet met de inktjet te printen is. Deze aanpak noemt hij gemakshalve wat de machine niet kan. Of je verlaat de beelden van de bestaande technieken en hun textiel resultaten en gaat uit van wat de machine wel kan en werkt van daaruit verder. In India wordt de tweede aanpak gebruikt, met zeer veel succes en met veel lagere productiekosten. De echte innovatie wordt eigenlijk gedaan door de mensen daar.


In Parkstad Limburg, iets dichter bij huis, werk ik aan een vernieuwend idee over het bieden van werkruimte aan creatieve ondernemers en
kunstenaars. Onder de prachtige naam van Creatieve Ruimte in Parkstad organiseerden Mark Renne en Jos Reinders een werksessie: er is zoveel leegstand van winkels, bedrijfsruimtes en andere gebouwen, wat is er voor nodig om daar meer creatievelingen in te krijgen?

Schatplichtig aan de Enschedese Voorzieningen Compagnie voor vraag en aanbod van maatschappelijk vastgoed stel ik voor een soortgelijke onderneming voor heel Parkstad op te zetten. Met een makelaarsfunctie om aanbieders van vastgoed te matchen met creatieve ondernemers. Een hospitality functie om beheer, zelfwerkzaamheid en gastheerschap te regelen. En een functie van conceptontwikkeling die zich bezig houdt met clustering, tijdelijkheid, winkel- en etalageplannen en andere zaken. Wat kan een Creatieve Ruimte Compagnie (werktitel) betekenen op de krimpmarkt die Parkstad toch is?

Mijn idee is sterk geinspireerd door de textielinktjetprinter van Ronald Borst. Je kunt de Creatieve Ruimte Compagnie als machine inzetten vanuit het beeld dat er zoveel leegstand is in Parkstad en dat het de bestaande partijen maar niet lukt om die verhuurd te krijgen aan creatievelingen. Dan zijn er zoveel beren op de weg om die eigenaren te betrekken. En wie weet eigenlijk hoeveel vraag er van creatieve ondernemers en kunstenaars precies is? Of dat een lokale overheid het wel heel belangrijk vindt om het CBS gebouw verhuurd te krijgen, en of de Creatieve Ruimte Compagnie dat maar wil regelen, want er wordt toch subsidie gegeven. Dan wordt de nieuwe onderneming meteen een verlengstuk van de lokale overheid of woningcorporatie die "iets" willen met creatieve industrie.

En je kunt uitgaan van wat de Creatieve Ruimte Compagnie allemaal wel kan in Parkstad. Daarbij gebruikt de nieuwe onderneming de steun van alle betrokken creatieve ondernemers en kunstenaars, maar ook van een netwerk van Ondernemend Parkstad. Er komt vast een Vrienden van CRC Parkstad voor sponsoring en toewijding. Gemeenten en andere partijen weten de CRC te vinden en komen met betaalde opdrachten.


En dan leren door te doen, aan te passen als dat echt moet. In bedrijfstermen ook gewoon kersen plukken die rijp zijn en laag hangen, en niet teveel tijd en energie stoppen in moeilijke projecten en opgaven. Kansen pakken en relaties optimaal beheren. De echte innovatie zit in alle mensen die betrokken zijn bij de CRC in Parkstad!

Want we hoeven niet allemaal naar India om dit te ontdekken. Crossing Borders gebeurt vooral in ons hoofd. En in Den Haag natuurlijk!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten