dinsdag 12 maart 2013

Overheidsparticipatie en de wisseltrofee 't Wesseltje

Op 7 maart kwam het netwerk CROW/Levende Stad in Nieuwerkerk a/d IJssel bij elkaar op het onderwerp Van Burgerparticipatie naar Overheidsparticipatie.

Vreemd woord eigenlijk, overheidsparticipatie. We zijn zo gewend geraakt aan meedoen met de overheid, dat het even moeite kost om je voor te stellen dat hier bedoeld wordt meedoen door de overheid. En gemakshalve maken veel mensen die ik die dag spreek daar maar meteen burgerinitiatieven van. Oh ja, en willen we dat eigenlijk wel?

Lijkt een logische vraag, want hoezo moet er zoiets zijn als overheidsparticipatie? In de discussiegroep waar ik aan deel nam, vond men dat initiatieven en acties van de samenleving er gewoon zijn en daar heb je dus mee om te gaan als gemeente. Maar soms ook helemaal niet. Eigenlijk ziet het er zo uit:

Simpel figuur - Overheid en burgerinitiatieven
a. Leuke dingen en andere acties van mensen zoals jij en ik - dat kan natuurlijk van alles zijn, van het bouwen van een school in Sri Lanka tot een schoonmaken van het plantsoen voor de deur. Die leuke dingen zijn soms prive, soms spelen ze af in het publiek domein en doe je het samen met anderen (collectief)

b. Zaken van de gemeente. Want er zijn typisch onderwerpen waar de gemeente verantwoordelijk voor is, door wet- en regelgeving of eigen beleid.

c. Burgerinitiatieven (alleen als je met de gemeente te maken hebt), en dan gaat het vooral om activiteiten en werkzaamheden in het publieke domein en met een collectief karakter. En de gemeente kan ook met jouw initiatief te maken hebben, bijvoorbeeld als er geklaagd wordt door andere burgers of omdat het niet veilig (genoeg) is.

d. Participatie van de overheid. Dat is het geheel van mensen, middelen, communicatie, houding, competenties, vaardigheden maar ook toezicht en handhaving of contracten en subsidies. Zoals het hoort met participatie is meedoen ook echt meedoen - we hebben niks aan een overheid die alleen maar Nee verkoopt of vindt dat het niet voor hun voordeur moet gebeuren, dat burgerinitiatief.

Hoe overheidsparticipatie uitlokken?
Een andere zeer relevant vraag tijdens de CROW/Levende Stad bijeenkomst was hoe we nu overheidsparticipatie kunnen uitlokken? Want, zo wordt gezegd, niet in iedere wijk of buurt zijn er burgerinitiatieven. Wat moet de gemeente doen? De deelnemers vonden dat het dan om de juiste voedingsbodem maken gaat, waar die mooie keur van activiteiten uit de samenleving tot bloei kan komen. Dus als ambtenaar met de voeten in de klei staan, opsnuiven en goed luisteren en daarna je collega's overtuigen en meenemen.

Hoe de overheid tot participatie uitlokken?
Misschien kun je overheidsparticipatie uitlokken ook lezen als: wat moeten wij, de mensen, doen om de overheid tot participatie te verleiden? Waar wordt de gemeente blij van? Hoe houden we haar betrokken en actief? Hoe sturen we de gemeente zo, dat zij voor onze burgerinitiatieven gaan lopen? Bijvoorbeeld door vertrouwen te geven: wij, de burgers, gaan alles regelen; laat het maar aan ons over. Een ander noemde het belang om met onze activiteiten zichtbaar aan te sluiten bij de ambities en visies van de politiek. Of als initiatiefnemers een goede communicatiestrategie op te zetten, met als kenmerk dat "onze" gemeente landelijk positief in het nieuws komt. De algemene lijn was dat wij als mensen veel meer kunnen betekenen voor de gemeente dan we nu doen en dat is een hoopvolle boodschap.

Het Wesseltje
In de Enschedese wijk Wesselerbrink is de wijkraad een aantal jaar geleden gestart met de jaarlijkse uitreiking van "Het Wesseltje", de prijs van de meest waardevolle professional van het jaar. Een van de winnaars was Andre Le Loux, oud-wethouder van de gemeente. De uitreiking van de ambachtelijk gemaakte wisseltrofee ontroerde hem; waardering van de bewoners voor je werk als professional is ten slotte niet in woorden uit te drukken, of je nu werkt in het groen, als opbouwwerker of als wethouder. Het is de echte voedingsbodem voor overheidsparticipatie.
NB. De tegeljeswijsheid is de lijfspreuk van Le Loux. Die mocht niet ontbreken in deze blog.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten